Drosera sessilifolia
Drosera sessilifolia
125 prospectus
Taxonomia
| Familia: | Droseraceae |
|---|---|
| Genus: | Drosera |
| Ordo: | Caryophyllales |
Conspectus
Drosera sessilifolia est minuscula Americae Meridionalis sundew cum roseta de rounded, foliis yellowish et floribus rosa-lillae. In natura est usualmente annualis qui vivunt pro una saecula pluviosa.
Drosera sessilifolia forms a rosette of small, wedge-shaped to round carnivorous leaves. The leaves are usually yellowish and become redder with age. Plants are usually 1 to 2 cm across, and the largest wild rosettes recorded measured 4.5 cm.
The tiny flowers have pink-lilac or light lilac petals, and the sepals are often covered with short, stiff red hairs. The flower stalks are usually 5 to 8 cm tall and do not curve at the base, although one stalk 52 cm tall has been recorded.
It is very similar to its closest relative, Drosera burmannii, and the two make up section Thelocalyx. D. sessilifolia generally has rounder leaf blades and wider, shorter petioles, while D. burmannii has wedge-shaped, almost triangular leaves. Flower color does not separate them reliably, because some D. burmannii also have pink flowers. Both species have five styles that divide at the tip, unlike the other sundews of the Americas.
Informationes Geographicae
Regio Nativa: Brasilia, Venezuela et Guyana
Zonae Climaticae: Clima est tropicale, cum variis saepissime pluviosis et sequis saepissime.
D. sessilifolia in terra salina aut gravili in seasonis infiltrationibus crescit, ubi pellicula aquae tenue salim per saeculum pluviale coepit; in marginibus infiltrationum etiam in terra salina aut gravili seca crescit. In Pantanal inundatione planitie ab altitudini circa 150 m usque ad circa 1200 m in Chapada dos Veadeiros inscripta est. In Brasilia in multis civitatibus, a Minas Gerais et Goiás ad litorem septentrionalem orientalem, ubi crescit prope aquae dulcis aquae potas quae inter salinae dunas in saeculo pluviale formatur, nota est.
Characteres Physicae
Magnitudo Matura: Rosae sunt 1-2 cm longae (ad 4.5 cm); floreum est 5-8 cm longum.
Incrementum Ratio: Fasti
Typus Laquei: Muscariae Laqueus
Cum aliis sunflowers, foliae glandulas stemmatas habent quae mucorum appictisque gotas insectos minusculis attractant et continunt; glandulae deinde enzymes secretant quae predam digerunt, et folia nutrimenta absorbit.
Dux Curae
Requisita Lucis
Plantae sunt plantae quae in terrarium inveniuntur, et in terrarium inveniuntur, et in terrarium inveniuntur.
Luminae in lucem per annum. cotidie
Aquae Requisita
Typus: Aquae pluviales, aquae distillatae, aquae osmosis inversae
Methodus: Plantae adultae in podios minusculis in aqua pura in tabulae stand.
Frequentia: Incolae Aequienses appellantur; incolae Aequienses, ut incolae Aequienses appellantur.
Humiditas: Media ad alta
Solum
In aliis regionis, cum aliis subtropicis, cum turba et saepissime cum saepissime cum silicio, cum saepissime cum silicio et non cum fertilizante addito.
pH: Aetate antiqua (aetate aegyptia) et aetate moderna (aetate babilonica)
Temperatura
Aestas: Temperatura maxima est 20-25°C (70-80°F).
Hiems: Temperaturae normales sunt, sed non frigiditatis.
Pascens
Frequentia: Incolae Florenses vel Florenses appellantur.
Plantas regulariter nutrire, praecipue cum florent, ut se ex perditione magnitudinis quae florenda causare potest recuperarent.
Propagatio
Methodi: Semen, semis, ut aliis sundews subtropicis, non usualmente crescit ex foliis vel radicis tabulationibus, quia eius folia et radices sunt minus robustae quam sundews perennialium.
Difficultas: Moderata
Consilia Incipientium
Annuum aestimare: semen anno a anno conservare ut semper generationem futuram habes. Mantuit humidam, calmam et in luce luminosa.
Difficultates solvendi (vel difficultates solvendi)
Planta quae florit, semen ducebat et mortua est, eius naturalem annuam circulationem sequitur. Semen colectare et semen sedere, vel pedes floreos antequam tacere plantam in vita tenet.
Consilia Crescentia
Incolae Florenses appellantur. Avans
Si plantam post unam saeculum vivere voluit, florem antea tacere et in terram transplantare circa tres annos; aliquando, floris et semibus semis.
Anno insequenti in patriam rediit. Generalis
In habitatu nativo D. sessilifolia usualmente crescit ut annua: in una crescit seasone floret, semen deponet et mortua est cum terra secatur. semen germinavit cum proximo seasone pluvioso et conditionibus caldis, luminosis bellum est ut bene crescat.
Facta Curiosa
In the wild it grows, flowers, sets seed and dies within one rainy season; the seed sprouts with the next rains.
In seepages its seed germinates under a film of water and algae, so seedlings are often seen still submerged.
It and Drosera burmannii are the only two species in section Thelocalyx.
A hybrid with D. burmannii was made in cultivation in 1994 and called D. x thelocalyxiana.
Seed sold as D. sessilifolia before 2009 was sometimes D. burmannii or a hybrid.
Historia
Augustus de Saint-Hilaire, botanista Francicus, Drosera sessilifolia in Minas Gerais occidentalibus, Brasilia, apud flumen Sancti Francisci, invenit et anno 1824 descripsit; Georgius Bentham Drosera dentata in Guyana anno 1842 descripsit, et Ludovicus Diels synonymum D. sessilifolia in monographia Droseraceae anno 1906 reduxit; anno 1996 Brasiliensis botanista Fernando Rivadavia descripsit in natura solum post multas vias inveniendum, quia plantae in saeculo secco mortuas erant.
Fontes
Frequentes interrogationes
Species Affines
Mane Novus de Drosera sessilifolia
Subscribe ut consilia curae, duces crescendi, et nuntios ad te pertinentes accipias. Drosera sessilifolia et aliae plantae carnivorae.