Drosera sessilifolia
Drosera sessilifolia
154 назари
Таксономия
| Оила: | Droseraceae |
|---|---|
| Насл: | Drosera |
| Тартиб: | Caryophyllales |
Барраси
Drosera sessilifolia аст хурди Амрикои Ҷанубӣ офтоб борон бо розеткаи гирд, зард ранги баргҳо ва гулҳои гулобиранги- лилӣ. Дар табиат он одатан як сол, ки барои як мавсими боришот зиндагӣ мекунад.
Drosera sessilifolia forms a rosette of small, wedge-shaped to round carnivorous leaves. The leaves are usually yellowish and become redder with age. Plants are usually 1 to 2 cm across, and the largest wild rosettes recorded measured 4.5 cm.
The tiny flowers have pink-lilac or light lilac petals, and the sepals are often covered with short, stiff red hairs. The flower stalks are usually 5 to 8 cm tall and do not curve at the base, although one stalk 52 cm tall has been recorded.
It is very similar to its closest relative, Drosera burmannii, and the two make up section Thelocalyx. D. sessilifolia generally has rounder leaf blades and wider, shorter petioles, while D. burmannii has wedge-shaped, almost triangular leaves. Flower color does not separate them reliably, because some D. burmannii also have pink flowers. Both species have five styles that divide at the tip, unlike the other sundews of the Americas.
Маълумоти ҷуғрофӣ
Минтақаи ватанӣ: Бразилия, Венесуэла ва Гвиана
Минтақаҳои иқлимӣ: Тропикӣ, бо мавсими хушк ва хушкшавии муайян
D. sessilifolia grows in sandy or gravelly soils in seasonal seepages, where a thin film of water covers the sand during the rainy season; at the edges of these seepages it also grows in drier sandy or gravelly soil. It has been recorded from about 150 m altitude in the Pantanal floodplain up to about 1,200 m at Chapada dos Veadeiros. In Brazil it is known from many states, from Minas Gerais and Goiás to the northeast coast, where it grows near the freshwater pools that form among sand dunes in the wet season. It lives where the wet and dry seasons are very distinct.
Хусусиятҳои физикӣ
Андозаи баркамол: Rosette usually 1-2 cm across (up to 4.5 cm); flower stalks usually 5-8 cm
Суръати афзоиш: & Тасвирот
Навъи дом: Flypaper Trap
Like other sundews, the leaves carry stalked glands whose sticky drops of mucilage attract and hold small insects. The glands then secrete enzymes that digest the prey, and the leaf absorbs the nutrients.
Дастури нигоҳубин
Талаботи нур
Равшании гарму равшан. Бачаҳо ба шароити равшан ниёз доранд, ва растаниҳои калонсол дар террариум дар зери равшании рушд хуб кор мекунанд.
Равшанӣ ҳар рӯз
Талаботи об
Навъи: Оби борон, обҳои дистилятсионӣ ё осмосии баръакс
Усул: Дар дарёи Сир дарёи хурде ҳаст, ки дар он обҳои дарёи Сир ҷорӣ мешаванд.
Басомад: Новаро аз хушк шудан нигоҳ доред; дар ҳолати зарурӣ пур кунед
Намӣ: Аз миёна то баланд
Хок
Дар ин ҷо ба монанди дигар шаҳрҳои Осиёи Миёна, ки дар он ҷо ҳам шоҳону ҳокимон ва ҳам ашрофон зиндагӣ мекарданд, шоҳони форс низ зиндагӣ мекарданд.
pH: Кислота (дар асоси торф ё сфагнум)
Ҳарорат
Тобистон: Дар ҳарорати 20-25°С (70-80°F) тухмиҳо хуб мерӯянд.
Зимистон: Ҳарорати оддии хона; бе истироҳати хунук
Хӯрок додан
Басомад: Дар вақти гулкунӣ
Дар ин ҷо барои парвариши растаниҳои гуногун, аз ҷумла барои парвариши гулҳои гуногуни гулобӣ ва гулҳои гулобӣ, ки дар ин ҷо парвариш карда мешаванд, шароити мусоид фароҳам оварда шудааст.
Таблиғ
Усулҳо: Дар ин ҷо барои дарёфти маълумот дар бораи иқлим ва иқлимшиносӣ, инчунин барои дарёфти маълумот дар бораи иқлим ва иқлимшиносӣ, ки дар ин ҷо барои дарёфти маълумот дар бораи иқлим ва иқлимшиносӣ истифода мешавад, истифода бурда мешавад.
Мушкилот: Миёна
Маслиҳатҳо барои шурӯъкунандагон
Яксоларо интизор шавед: ҳар сол тухмиро захира кунед, то ки шумо ҳамеша насли ояндаро дошта бошед. Онро нам, гарм ва дар нури равшан нигоҳ доред.
Мушкилкушо
Растание, ки гул мекунад, тухм мегузорад ва мемирад, давраи солонаи табиии худро пайравӣ мекунад. Барои нигоҳ доштани растанӣ тухмиро ҷамъ кунед ва шинонед ё гулҳои баргро барои пешгирӣ аз гулкунӣ бурида гиред.
Маслиҳатҳои парвариш
Бо тоза кардани гулҳо онро идома диҳед & Иловаи забон
Барои нигоҳ доштани растанӣ дар давоми як мавсим, гулҳои пешакӣ бурида ва ҳар се сол онро парвариш кунед. Дар дигар ҳолат, онро барои гул кардан ва тухмӣ парвариш кардан гузоред.
Ин як сол дар табиат аст & Умумӣ
In its native habitat D. sessilifolia usually grows as an annual: in one growing season it flowers, sets seed and dies when the soil dries out. The seed germinates with the next rainy season and needs warm, bright conditions to grow well.
Фактҳои ҷолиб
In the wild it grows, flowers, sets seed and dies within one rainy season; the seed sprouts with the next rains.
In seepages its seed germinates under a film of water and algae, so seedlings are often seen still submerged.
It and Drosera burmannii are the only two species in section Thelocalyx.
A hybrid with D. burmannii was made in cultivation in 1994 and called D. x thelocalyxiana.
Seed sold as D. sessilifolia before 2009 was sometimes D. burmannii or a hybrid.
Таърих
Ботаникии Фаронсавӣ Август де Сент- Хилер Drosera sessilifolia- ро дар ғарби Минас Жерайс, Бразилия, дар наздикии дарёи Сан Франсиско кашф кард ва онро дар соли 1824 тавсиф кард. Ҷорҷ Бентам Drosera dentata- ро аз Гайана дар соли 1842 тавсиф кард, ва Людвиг Дилс онро ба синоними D. sessilifolia дар монографияи Droseraceae- и 1906- и худ коҳиш дод. Дар соли 1996 ботаникии Бразилия Фернандо Ривадавия ёфтани онро дар табиат танҳо баъди чанд сафарҳо тавсиф кард, зеро растаниҳо аллакай дар мавсими хушк мурда буданд.
Манбаъҳо
Саволҳои маъмул
Намудҳои алоқаманд
Навсозӣ монед Drosera sessilifolia
Барои гирифтани маслиҳатҳои нигоҳубин, дастурҳои афзоишёбанда ва навсозиҳои мушаххас обуна шавед Drosera sessilifolia ва дигар растаниҳои гӯштхӯр.